Met veel verwondering en bewondering de lezing van Paul de Blot gezien en gehoord tijdens MKB Krachtcentrale. Met gedegen passie kon hij zijn boodschap over spiritualiteit in het bedrijfsleven overbrengen. Een crisis - zoals we die vandaag kennen - is een moment voor vernieuwing. Maar hoe gaan we daar mee om?
Paul de Blot
Prof. Dr. Paul de Chauvigny de Blot SJ Lic. Ph. werd geboren op Java, Indonesië. Hij studeerde natuurkunde, filosofie en politicologie; later psychologie en spiritualiteittheologie. Hij promoveerde in 2004 op het proefschrift “Vernieuwing van organisaties in een chaotische omgeving door vernieuwing van de mens”, en werd in 2006 benoemd als hoogleraar business spiritualiteit.
Hoe overleef ik de crisis?
Veel artikelen, workshops en lezingen gaan over het overleven van de crisis. Maar als ik Paul de Blot zo eens aan hoor, gaat het juist niet om overleven. Het gaat vooral om doodgaan. Nu heb ik over doodgaan al eerder een stuk geschreven, net zoals Stephen R. Covey en Leen Zevenbergen, hebben het hierover. Doodgaan dus. Loslaten is misschien een wat meer geaccepteerde term. We zien het nu ook in de natuur. Het is herfst. De bomen zijn hun bladeren kwijt. De bladeren liggen op de grond en verteren langzaam tot voedsel voor de bomen. Planten sterven af en hun zaadjes zorgen voor nieuw leven.
Loslaten is het nieuwe doodgaan
Loslaten dus. Zorgen dat je nieuwe stappen zet. Paul de Blot zegt dan ook: 'de mens is vrij om dood te gaan'. Inderdaad. Dat is de vrijheid die we als mens hebben. Ik vertaal het dan maar als, de mens is vrij om los te laten en dus ook om nieuwe stappen te zetten.
Er zijn nog bedrijven met een prikklok!
In zijn lezing heeft Paul het over de toename van het aantal burn-outs. Volgens mij komt dat doordat we werken volgens de regels vanuit geschiedenis. De nieuwe infrastructuur die via internet is neergelegd om informatie met elkaar te delen. Om contact met elkaar en elkaars contacten te hebben wordt niet voldoende benut. We werken met regels uit het jaar nul. Of zoals Leen Zevenbergen zo duidelijk de zaal in slingerde: 'er zijn nog bedrijven met een prikklok, die geven aan dat je werkt'. Veel mensen zitten overdag hun tijd uit en doen alleen leuke dingen in de avond en in het weekend. Zijn we daarvoor op deze Aarde... Ben jij hiervoor op deze Aarde?
Wat moeten we loslaten?
We zullen moeten weten waar we ons plezier vandaan halen, wat onze belangrijke waarden zijn. Want - Paul de Blot zegt het niet veel anders - daar krijgen we onze energie van. De energie zit in de bezieling. We zullen de remmen los moeten gooien. Statements zoals 'jij bepaalt zelf wanneer, hoe, waar en met wie je werkt' kunnen ondernemingen weer de bezieling teruggeven. Maar dan moeten de leiders de angst loslaten. Dat betekent dat er vertrouwen geven moet worden en de macht en controle losgelaten moet worden. Dat houdt ook in dat de werknemers verantwoordelijkheid moeten nemen. En dus erachter gaan komen wat ze nu werkelijk belangrijk vinden en waar hun passie ligt.
Hoe vind je die bezieling?
Dat is nou een vraag die iedereen stelt en het antwoord is simpel, in jezelf. Je vindt het in die activiteiten die je zo graag doet en waar je ontzettend veel energie van krijgt. En dat is iets dat diep van binnen zit, maar niet onbereikbaar is. Je voelt dat als je geraakt wordt door iemand, door een film of een boek. Misschien een compliment dat je krijgt. Of omdat je trots bent op wat jezelf gecreëerd hebt.
Bezieling zit in de allerdiepste (of hoogste) waarden die je nastreeft in je leven. Een waarde waarvoor je zou willen sterven. En die waarde in praktijk gebracht door de kwaliteiten en vaardigheden die je bezit of verder wilt ontwikkelen. In een omgeving waar jij van vindt dat jij daar een verschil kan maken. En let op, hier zul je dus even je angst om te falen of je 'ik ben het niet waard' angst los moeten laten. En dan dus....gewoon gaan doen! Over die waarden heb ik al eerder geschreven in een eerdere blogpost.
En de bezieling van een onderneming?
Ook de bezieling van een onderneming is snel boven water te halen. Hoe is de onderneming ontstaan, wat beoogden de stichters van het bedrijf. Wat waren hun waarden. Welke problemen werden van 'scratch af' opgelost waarmee een toegevoegde waarde werd gecreëerd? Dat haalt de bezieling wel naar boven.
Omzetten van bezieling naar realisatie
Het klinkt allemaal als een klok. Maar hoe zet je dat nou om? Het begint altijd met de eerste stap. Niet direct een compleet veranderingstraject doorvoeren. Het weghalen van een prikklok kan zo'n eerste stap zijn. En begin alsjeblieft niet met het maken van een interne campagne met folders en dergelijke. Maar begin bij de top. Laat ze spreken over het waarom van het bedrijf. Laat ze vragen aan de medewerkers waarom ze daar werken. Gooi de functionerings- en beoordelinggesprekken overboord. Het zijn toch slechts formaliteiten en geen 'echte' gesprekken (mijn excuses voor het bedrijf dat wel echte gesprekken doet).
Wat een mooie wereld zal dat worden
Uiteindelijk zul je met mensen werken die een voor een bepaald effect of resultaat gaan. Daar zelf hun verantwoordelijkheid voor durven nemen. Met anderen gaan samenwerken en veel meer doen in meer tijd en met veel meer arbeidsvreugde. Van je hobby je werk maken mag dan klinken als een cliche, maar wat zou het zalig zijn. Ik streefde dat altijd na in mijn werk en in 2003 is dat voor de volle 100% gelukt. En als ik het kan, kun jij het ook!
En als je hulp nodig hebt bij dit proces, bel of mail me dan. Want daar ligt mijn passie (en ik heb geen prikklok).
Neem even de tijd voor de lezing van Paul de Blot. Gefilmd door Henk-Jan Winkeldermaat van Punkmedia. Het is de moeite meer dan waard, dus veel plezier.
Paul de Blot heeft ook zijn eigen weblog. Inspirerend.
