Misschien lees je ze ook wel eens. De blogs van Seth Godin. Zeker als je iets commercieels doet, ondernemer bent maar ook als je je eigen gedachten eens wilt verzetten. Voor mij zijn zijn blogs meestal een inspiratiebron om weer eens anders naar hetzelfde te kijken. Maar goed, dat even als tip. Deze blog heeft er zijdelings ook mee te maken. Waarom? Lees even verder...

Onlangs was ik op zoek naar een CRM pakket. Een Customer Relation Management pakket. Waarom? Gewoon omdat ik mensen niet wil lastig vallen met onze nieuwsbrieven met iets waar ze niet om gevraagd hebben. Sterker nog, ik wil mensen informeren op het moment dat ze het nodig hebben. Net als deze blog. Je kunt zelf aangeven of je hem 1x per week, iedere dag of 1x per maand wilt lezen. Nog handiger zou zijn als je blogpostings krijgt die precies daarover gaan waar jij op dat moment vragen over hebt. Misschien een theoretisch uitgangspunt, maar wel een richting van waar ik heen wil.

Ik dacht de ultieme tool te vinden in PerfectView. Nederlandstalig, ik werd in het Nederlands via de telefoon geholpen. Daarbij leek het pakket aan mijn eisen te voldoen. Ik gaf de opdracht en kreeg netjes de factuur. Echter, na een paar dagen er mee gewerkt te hebben begon de frustratie. Toch teveel handelingen voor wat ik wilde. Dus mailde ik met het verzoek de opdracht te annuleren. Zeker omdat dit nog binnen de zogenaamde 'afkoelingsperiode' zou vallen van internetaankopen.

Zoals verwacht werd ik teruggebeld. Maar niet met de boodschap waarop ik zat te wachten. De afkoelingsperiode geldt namelijk niet voor zakelijke transacties. Ik vertelde hem dat ik dat jammer vond en zeker niet passen bij een bedrijf dat 'moderne' crm tools en clouddiensten aanbiedt. En zeker als je dat vergelijkt met de andere aanbieders die je per maand gewoon kunt opzeggen.

Nu blijf ik altijd netjes en heb respect voor de voorwaarden van de aanbieder. En ik had mij natuurlijk vooraf nog beter kunnen laten inlichten over het pakket. Maar daar gaat het niet om. Als PerfectView nu had gezegd dat ik mijn geld terugkreeg hoeveel goodwill zou dat hebben opgeleverd. En wat levert het nu op? Een verloren klant met een verhaal...

Als ik dan denk aan een verhaal van mijn moeder die bij de Beverwijkse Bazaar een schoen ging terugbrengen met een gebroken hak en vervolgens zonder vragen een nieuw paar kreeg...

En natuurlijk kijk ik ook naar hoe wij onze opleidingen aanbieden. Annuleren zonder kosten, geld terug als het je echt niets heeft opgeleverd en zo vaak dezelfde opleiding volgen als je denkt nodig te hebben zonder extra kosten... En dan bieden wij ook nog eens gratis opleidingen aan voor mensen die het niet kunnen betalen (waar ze dan in ruil daarvoor maatschappelijke dienstverlening doen).

Als je producten en diensten aanbiedt dan kun je veel geld stoppen in reclame. Maar als je dat geld eens zou gebruiken om je product of voorwaarden beter te laten aansluiten op de wens en verwachtingen van de klant, hoeveel meer zou je dat dan opleveren? Neem eens de tijd om eens goed te kijken hoe jij meerwaarde creëert, wat kun je meer en wat kun je minder doen?

Blijkbaar wel. Ook al zeggen we vaak van niet, op een of andere manier is de buitenkant belangrijk voor ons. Waar ik dat vandaan haal?

Ik kijk even naar de auto's die ik voorbij zie komen. Buiten dat ze steeds groter worden, zie ik ook dat de moderne auto geen bumper meer heeft. Althans, de bumper als zodanig is aardig vermomd.

De bumper op de hedendaagse auto is netjes weggewerkt onder een laag verf die gelijk is aan de rest van de auto (of natuurlijk een mooi contrasterende kleur). Maar wat is de functie van een bumper? Misschien moeten we dan even in onze gedachten reizen naar het warme Frankrijk of Italië. Daar weten ze nog wat parkeren is... boem is ho! De bumper doet zijn naam eer aan.

Spiegels en bumpers in meegspoten kleur zijn al jaren een modegril. En eerlijk is eerlijk, het staat ook mooi. Maar wat is nou echt de waarde van een auto? Volgens mij een transportmiddel dat jou en je gezin op veilige wijze verplaatst. Waarom maken we het onszelf zo moeilijk? Als je tegenwoordig je bumper kapot rijdt, ben je honderden euro's kwijt. En ik kijk nog wel eens terug naar mijn oude Volvo 240 en vroegere Saab 900... dubbele bumpers!!

Ook in ons dagelijkse leven gebruiken we meer opsmuk dan nodig. Merkkleding, dikke lagen make-up, grote auto's en dure pennen of andere gadgets. Ik ook hoor, jij ook? Ik merk wel dat het mij soms weg kan houden van mijn essentie. Herken je dat? Wat is jouw essentie eigenlijk?

Na het interview met Andre Donker voor Denk Opmerkelijk hou ik nog regelmatig contact met hem. Een man met passie voor de natuur. En ik voel zelf dat mijn connectie met de natuur de laatste 2 jaar enorm is versterkt. Onder andere door mijn hond, het sjamanisme en mijn passie voor fotografie. 

De verbinding met de natuur is voor mij niet iets dat vanzelfsprekend was. Opgegroeid in Rotterdam en ondanks vele vakanties is die connectie er toch niet geweest. Misschien wel daarom dat ik er nu zo van kan genieten. 

Andre nodigde mij uit voor een wandeling in Drenthe rond de Havelteberg. Een wandeling op blote voeten. Graag nam ik die uitnodiging aan. Samen met Tanja en 3 van onze kinderen gingen we op pad. 

Afgelopen zaterdagavond hebben we in de steeds koeler wordende omgeving warme verhalen gehoord van Andre. Over het uit je comfortzone treden en jezelf zijn. Niet klakkeloos anderen volgen. Hij liet ons contact maken met de Aarde door op ons buik op de heide te liggen. En hij liet ons de energie van de Hunebedden voelen. Met de rijke geschiedenis van Drenthe in mijn gedachten kwam ik erachter hoe weinig ik weet van Nederland. Ik voel me nooit zo thuis in mijn moederland. Altijd wil ik over de grens zijn. Maar hoe komt dat? Nederland is mooi wordt gezegd, maar dat is zo'n cliché. De hele wereld is mooi, dus dat doet het niet voor mij. De rijke geschiedenis wel! 

Bijkomend feit is dat mijn opa geboren is in Drenthe. Dat maakt het voor mij nog meer bijzonder op deze plek te zijn. 

Kortom, het met blote voeten wandelen heeft mij dichter tot mijn moeder gebracht. Mijn geboorteland. En ze is het waard om de verbinding te versterken. 

In het nieuwe album Leef! van Van Dik Hout wordt er gezongen in 'Weg uit Nederland':

Wanneer ik denk

Aan de wilde wolkenlucht

In Hollands licht

De Noordzee kust

En ik wil terug

Op mijn knieën uit Parijs en ik zucht...

Ik, en met mij velen denk ik, zien de schoonheid en de verbinding met Nederland en haar historie niet zo. Hebben het gevoel en het oog er (nog) niet voor. Het is zonde, er is zoveel te beleven en het 'bijt je zowat in de neus'.

Om mijn verbinding te versterken ga ik de komende tijd op zoek naar meer van deze bijzondere plekken als in Havelte. En een stuk geschiedenis opsnuiven. 

Ik voel me voeten nog. Wat een genot! 

Karin en Andre bedankt!

Getriggerd werd ik door de blog van Chase Jarvis met de zin 'mijn foto's zouden beter zijn als ik'

Lees die zin gezien vanuit jouw eigen perspectief en of jouw eigen werk, hobby, leven, ...

Maak dan de onderstaande zin af:

Mijn ............... zouden beter zijn als ik  ________________________

Ik nodig je uit om op de puntjes jouw onderwerp te plaatsen. Geef je een reactie in de 'comments' onderaan de blog? Mijn reactie staat er al.

Het is lente!

Jawel. De natuur ontwaakt uit zijn donkere slaap. De vogeltjes fluiten 's morgens met feestelijke deuntjes de dag wakker.

Wat ontwaakt er bij jou. Hoe fluit jij jouw toekomst wakker?

De lente is een inspirerende fase. Het biedt je de mogelijkheid te gaan bepalen wat jij wilt gaan oogsten. Oogsten!!? Ja, oogsten. Natuurlijk weet ik wel dat we nu gaan zaaien. Maar geloof me, als je niet weet wat je wilt gaan oogsten... zaai je misschien wel iets dat je niet wilt.

Dus. 

Bepaal wat je wilt gaan oogsten. Stel je eens helemaal voor dat het weer september-oktober is. Wat ben je dan aan het oogsten? Probeer het je helemaal voor te stellen, te zien en te horen. Maar ook te voelen, te ruiken en te proeven! Alsof je het nu al hebt...

Dat noem ik de Oogst van het Voorjaar.

We leven op een plek die steeds voller wordt. Steeds meer mensen op een klein stukje Aarde. Wat is de zin van ons bestaan, waarom zijn we hier?

Iedereen heeft natuurlijk een andere manier van kijken naar het leven, dus zullen er waarschijnlijk ook diverse antwoorden mogelijk zijn. Het grappige is, is dat we het nooit zeker weten. We nemen iets aan en leven daar vervolgens naar. Of dat nu een bepaald geloof is, of helemaal geen geloof.

Waar ik in geloof is dat we het onszelf naar de 'zin' mogen maken. En dan bedoel ik, welke overtuiging (wat kun jij geloven) heb jij nodig om jouw leven optimaal te kunnen leven. En ik snap dat wanneer je een verschrikkelijke ziekte hebt, dat je niet op deze vraag zit te wachten. Maar toch, kijk er naar.

Als je gelooft dat dit leven het leven is, en er niets meer na komt of voor is geweest zul je op een bepaalde manier naar het leven kijken. En dat geldt ook voor mensen die geloven dat er juist wel iets is na dit leven.

Een uitzending in de kosmos

Zelf geloof ik dat we hier zijn om het leven te kunnen ervaren. We hebben een lichaam waardoor we emoties kunnen ervaren. De kosmos, ons lijf, de natuur alles is zo mooi op elkaar afgestemd. Dat is geen toeval. Bij de geboorte 'weten' de cellen of ze een teen of een oor worden, ook dat is geen toeval. En net zoals wij hier op Aarde zijn, is ook geen toeval. Ik geloof dat stuk voor stuk een uitzending zijn in deze grote kosmos. Een uitzending met een bepaalde frequentie. En net zoals bij een oude radio, kun je je ontvangst steeds zuiverder krijgen. Lukt dat niet in een leven, dan komt er na nog een leven. Totdat je je zuiverste frequentie leeft. En daar kom je door (levens)ervaring.

Disneyland

Ik denk dat er een menigte 'zieltjes' is die wacht om toegelaten te worden tot deze 'experience world'. En iedere keer komt er weer een stroom zieltjes op Aarde. Een soort Disneyland met rijen voor bepaalde attracties. Zou er ook een fastpass zijn?

Wat geloof jij?

Vorig jaar nam ik de beslissing om dat wat ik belangrijk vond en vind weer eens een stapje verder te brengen. Bewondering heb ik altijd gehad voor mensen die hun passie leven. Verwondering heb ik ook nog steeds als ik hun verhalen hoor. Mensen die door geluk en ongeluk in een situatie zijn gekomen en zijn doorgekomen. Maar ook mensen die in het leven staan op een manier zoals ze in hun leven staan.

Wat maakt het verschil....?

Dat is wat ik mij constant afvraag. Wat zorgt er nu voor dat mensen geluk en ongeluk op zoveel verschillende manieren ervaren. Wat maakt nou dat mensen zo creatief zijn of een enorm doorzettingsvermogen hebben. Nou, dat wilde ik onderzoeken en vastleggen.

Op zoek naar...

Zonder achtergrond in film of fotografie ben ik, gewapend met camera, naar mensen toe gegaan om ze te interviewen. Ik wist niet wat ik wilde vragen en wat er uit zou komen. Ondertussen heb ik 15 mensen geïnterviewd en hun uitspraken in film en tekst online gezet. In een professioneel design van Mike Verbruggen. Zijn idee was ook om eens te schrijven over deze 'milestone'. Bij deze dus...

Tijdens mijn interviews hoor en zie ik dat mensen zich niet zo bewust zijn dat ze opmerkelijk zijn en opmerkelijk denken. En ik zelf ben dan wel leuk bezig met die interviews, maar ben ik mij wel bewust van het effect ervan op anderen. Dus dank Mike voor deze aangever!

Gelijkwaardigheid en weerstand

Mijn visie op de wereld en hoe ik denk dat we een mooiere wereld kunnen creëren is door naar elkaar te luisteren. Door elkaar te respecteren en door elkaar als gelijkwaardig te zien. Dat is iets dat ik al heel mijn leven meedraag, gelijkwaardigheid. Niemand is meer of minder dan jij. Het enige dat er voor kan zorgen dat je iemand anders meer of minder waarde toekent dan jezelf, ligt in de onzekerheid bij onszelf. Hoe onzekerder je bent, hoe minder je kunt leren van de ander. Maar ook hoe minder je de ander kunt leren. 

Ik geloof in een wereld vol gelijkwaardigheid. Dat betekent heus niet dat we elkaar allemaal maar lief moeten vinden, juist niet! Weerstand nodigt ons uit te groeien.

Ik geloof niet dat wij de wereld kunnen veranderen. Ik geloof niet in samenzweringen en ik geloof er ook niet in dat 2012 zoveel opschudding zal veroorzaken (althans niet meer dan alle natuurrampen die we al hebben gehad). Het is mooi dat we voor de natuur willen zorgen en helemaal mooi wat we allemaal doen aan ontwikkelingshulp. Maar laten we onszelf nu eens ontwikkelingshulp bieden. Laten we nu eens kritisch naar onszelf kijken en dat veranderen in onszelf wat we kunnen veranderen zodat we in onze eigen kracht staan. 

Kijk eens in de spiegel en zie eens hoe mooi je bent en dat je absoluut niet je onzekerheid hoeft te verbergen onder aggresie of terughoudendheid. Vertel tegen anderen wat jouw visie is, hoe jij in het leven staat. Zonder de ander te willen overtuigen (look who's talking ;))

Zet jezelf niet meer opzij, maar sta op en wees niet bang. We zijn allemaal onzeker. Niemand weet namelijk alles, maar samen weten we zoveel.

Hoe begon het ook alweer?

Daarom ben in in 2003 voor mezelf begonnen met www.commitments.nl en daarom ben ik in 2010 met www.denkopmerkelijk.nl begonnen. En het is nog niet afgelopen. Commitments blijft groeien waardoor ik meer tijd en ruimte krijg om DenkOpmerkelijk verder vorm te geven. Om nog meer mensen te interviewen en dit te delen.

En hoe gaat het verder?

Misschien maak ik nog wel eens een mooie documentaire. Want mijn passie hierin heb ik (samen met mijn passie voor de Andes in Peru) hierin wel gevonden. Over nog eens 15 interviews zal ik nog eens een stuk schrijven over hoe ik er dan in sta.

De reacties van mensen op mijn interviews (de geïnterviewden zelf dan) zijn mooi. Ze zien echt zichzelf terug. Kijk daar ben ik dan ook weer trots op dat ik dat toch kan. Want ik zie de kwaliteit van mensen wel, maar om dat vast te leggen op video is een ander verhaal. En de mensen die de filmpjes zien, geven ook allemaal mooie reacties (lees die maar zelf op de site...)

Wat jij ook nog kunt betekenen!

Ik word er enorm blij van. Zeker nu iTunes DenkOpmerkelijk in zijn toptien heeft opgenomen bij de Podcasts. Dat betekent dat DenkOpmerkelijk tussen De Wereld draait door en Radio538 etc staat!

Kijk maar als je iTunes hebt en ik zou het leuk vinden als je een recensie schrijft en/of sterren toekent. Zo blijven we de filmpjes onder de aandacht brengen.

Dus stem!

Groet,

Frank

PS ken je nog mensen, geef ze aan mij door (overigens niet altijd een garantie voor een interview)

Ik houd van je.

Houd ik je vast?

Je t'aime

Tem ik je?

Ben ik bereid om los te laten

Liefde is onvoorwaardelijk

Liefde is vrijheid

Vrijheid in kiezen

Kiezen is verantwoordelijkheid

Verantwoordelijkheid is leven

Samen elkaar aanvullend

Leren

Vallen en opstaan

Daarom zijn we hier

Ik liefde jou

Brene Brown maakt in een 20 minuten durende TEDtalk duidelijk dat we onszelf verdoven met allerlei overtuigingen over hoe we moeten zijn (met dank aan Ton van der Kroon voor het delen via zijn Facebookpagina).

Volgens Brene is verbinding en het gevoel verbonden te zijn waar het om gaat in een mensenleven. We willen ergens bijhoren en lopen er constant tegenaan dat we niet verbonden zijn.

Ze spreekt over 'schaamte', de schaamte die we kunnen voelen door 'ik ben niet .... genoeg' maakt dat we onszelf niet verbonden worden.

De belangrijkste lessen die ze uit haar onderzoek naar 'verbinding' kreeg leerde haar dat de oplossing voor je eigen problemen ook bij jezelf ligt. Je zult jezelf waardevol moeten voelen. Wanneer je vindt dat je het waard bent en iets kan bijdragen, zul je geen moeite hebben met de verbinding.

Heb compassie voor jezelf, heb het lef om niet perfect te zijn en leef niet naar de verwachtingen die anderen van je hebben.

Wees kwetsbaar en zie dat de kwestbaarheid je mooi en sterk maakt.

Stop met het verdoven van jezelf. Leef wie jij vindt dat je bent.

Veel kijk- en luisterplezier!

http://www.ted.com/talks/brene_brown_on_vulnerability.html

De kerstperiode was anders dan normaal. Wat dan ook normaal is. In ieder geval heeft juist die periode een grote impact gehad op mij en ons gezin. Mijn schoonvader hoorde dat hij kanker had. Gelukkig is hij geopereerd en letterlijk en figuurlijk weer op de been. 

Maar wat ik mij realiseerde is dat wij als mens alleen zijn. Hoeveel vrienden je ook hebt. En hoeveel steun zij je ook aanbieden. Je bent alleen. Als je zo'n ziekte hebt, sta je er uiteindelijk alleen voor. En ik schrijf dit, maar je kunt het je pas voorstellen wanneer je dit zelf ondergaat.

Ik zag die eenzaamheid en realiseerde mij het gevecht van mijn moeder (gelukkig leeft ze nog geheel kankervrij). Ook zo alleen. Dat is ook het eerste dat ze mij vertelde aan de telefoon bij het horen van het nieuws over mijn schoonvader 'je staat alleen', 'mensen kunnen veel voor je betekenen, maar je moet het zelf doen'.

Mijn schoonvader heeft geluk gehad. En hij heeft het doorzettingsvermogen van een diesellocomotief. Daarbij opgeteld een zeer positieve levenshouding en een sportief lijf. Ik denk dat dat pakketje bij elkaar het verschil maakt. Ga je ervoor of laat je het gebeuren. Het is altijd jouw eigen keuze hoe je met zoiets als kanker omgaat. 

Zorg dus altijd goed voor jezelf. Eet gezond en beweeg regelmatig. Doe dat wat belangrijk voor je is. Laat geen haat toe in je hart, maar geef liefde en aandacht aan iedereen. Zorg dat je sterk bent. Weet dat iedere dag de laatste kan zijn. Niemand mag deze wereld verlaten met spijt.

Eerder schreef ik 'op een dag is het geen oefening meer', dat stuk heeft een nieuwe dimensie gekregen.

Het heeft ons allemaal weer laten zien hoeveel we van elkaar houden. Maar ook hoe kwetsbaar en mooi het leven is.

Bert, mijn schoonvader, heeft een blog geschreven. Gewoon om het van zich af te schrijven. Op zijn manier, dus persoonlijk en open. Zoals hij is. Als je het wilt lezen, ga dan naar http://bertvanmierlo.posterous.com/