Spreken is zilver, zwijgen is goud
In onze NLP opleiding wordt in het eerste blok het onderwerp 'communicatie' behandeld. Nu zou je denken dat communicatie niet zoveel tijd behoeft. We krijgen toch behoorlijk wat taalvaardigheden op school. Ik zie hoe mijn kinderen worstelen met bijvoorbeeld grammatica, dus aandacht is er wel voor.
Is grammatica dan wel zo belangrijk?
Natuurlijk voor onze taal zeker. Maar hoe zit het met de echte grammatica. De grammatica van het leven. Grammatica volgens Wikipedia (Grammatica is binnen de theoretische taalkunde de benaming voor de studie, beschrijving en verklaring voor alles wat met de systematiek van een natuurlijke taal of kunsttaal te maken heeft. Dus de structuur van de woorden en de zinnen van een taal wordt gedefinieerd aan de hand van regels.)
Grappig, want binnen NLP zijn er ook een aantal regels. Vooronderstellingen noemen we die. Uitgangspunten die we in de eerste instantie aannemen om vervolgens te kijken of het klopt.
Vooronderstellingen
Een van deze vooronderstellingen is: het effect van je communicatie is de reactie die je krijgt, ongeacht je bedoeling.
Krijg je niet de juiste respons?
Dus wat je ook zegt, met welke intentie ook, jouw boodschap kan anders overkomen dan je misschien bedacht had. Dus ik zeg 'dat heb je goed gedaan' en de ander pakt dat op als sarcastisch (maar dat was niet mijn intentie). Het kan zijn dat de ander niet gelooft dat het echt goed gedaan is. En misschien zelfs heel weinig vertrouwen in zichzelf heeft. Komt dan ieder ander compliment wel aan? Meestal wel en soms niet. Soms krijg je een reactie terug die je echt niet bedacht had ('dat zeg je alleen maar omdat je me zielig vindt...')
Binnen het NLP communicatieblok wordt er aandacht gegeven aan de structuur, de grammatica van het leven. Alles wat we waarnemen is in principe neutraal. Niets heeft nog een betekenis, totdat jij er een betekenis aangeeft. En die betekenisgeving gaat op basis van eerdere ervaringen en overtuigingen over jezelf en de wereld. Jouw regels dus. Maar zijn dat wel keiharde werkelijkheden?
Wat zijn jouw regels?
Hoe wij die 'neutrale' wereld waarnemen kunnen we aan de hand van onze taalpatronen herleiden. Zo kun je iemands voorkeur voor beelden, geluid of gevoel opmerken. Maar ook de mate van 'nee' kunnen zeggen.
Hoe meer je let op taalpatronen, hoe meer je dus leert hoe iemand de wereld observeert. Dus als iemand zegt 'dat zeg je alleen maar...' kun je bij jezelf denken dat iemand dus volgens andere regels naar de wereld kijkt dan jij. Wat misschien jouw manier van communiceren net even anders maakt. En dat leidt dan weer tot begrip en beter contact.
Spreken is zilver, zwijgen is goud
Een van de cursisten vertelde tijdens zijn certificering 'ik kwam op deze cursus om beter te leren communiceren, maar ik heb beter leren luisteren'. En dat is mooi, want communiceren is luisteren. En ik wil daar aan toevoegen, neutraal luisteren. Vaak zijn we zo betrokken bij het verhaal dat we oplossingen gaan bedenken of ons eigen verhaal gaan vertellen.
Wanneer iedereen neutraal kan luisteren met aandacht voor de ander zal de effectiveit van persoonlijke communicatie toenemen. Er zal meer begrip zijn en minder 'ruis'. Het kan dan zelfs zover komen dat het effect van je communicatie heel dicht bij je bedoeling zit.
Koffie?

