In de film Avatar hoor je de uitleg van 'ik zie je'. Waarbij het niet gaat om iemand zien staan, maar om het innerlijk te begroeten van de ander.

Dit zie je ook in stromingen zoals het Hindoeïsme, waarbij het gebaar van de gevouwen handen en het woord Namasté wordt gebruikt. En waar letterlijk de goddelijkheid wordt begroet. Zowel de Goden zelf als de menselijke variant ervan (wijzelf dus). En door de ander te zien erkennen we de ander als gelijke, waarmee we direct onszelf ook op die positie zetten.

Avatar is een film die een diepe boodschap heeft. En ons laat zien hoe wij omgaan met bijvoorbeeld oude tradities. Ik zelf werd op een gegeven moment kwaad toen alles zo nodig verwoest moest worden van de zogenaamde 'wilden'. Het herinnerde mij aan de Native Americans, de oorspronkelijke bewoners van Noord Amerika. 

De lessen die Jake (een van de hoofdrolspelers) krijgt hebben te maken met het weer in contact komen met je werkelijke natuur. Door bewust waar te nemen en te weten wat je wilt. Wanneer je in harmonie bent met jezelf en je omgeving zul je een flow en rijkdom ervaren die je nooit zult bereiken met materie.

En daar gaat in deze film natuurlijk over. De 'wilden' moeten wijken voor een of ander kostbaar materiaal. En daar worden mensen voor ingezet die er plezier in hebben de boel te vernietigen.

Alle respect is weg. En we hebben alleen nog oog voor materie, voor geld. Laten we weer in contact zijn met onszelf en onze omgeving. Laten we voor een doel gaan dat ons innerlijk laat groeien. Geweldloos en met liefde.

En terwijl je dit leest, weet dan dat ik je zie.