Vanochtend was het zo lekker fris toen ik met de hond ging lopen. Ik besloot mijn camera mee te nemen om de hond in actie te fotograferen.

En alleen dat wat er dan is maakt mij zo blij. Mijn hond die telkens omkijkt waar ik blijf, geeft me zo enorm goed gevoel. Het spelletje met de camera zoals het instellen en proberen het optimale plaatje te schieten. En dan ook nog lekker buiten in de natuur zijn.

Als ik blijheid zou kunnen uitdrukken in een cijfer dan zou het voor mij vanochtend een 8 zijn. En ja, het kan dus beter. Dan denk ik aan hagel en door de modder kruipen. Of misschien wel een hele lange tocht met een ander doel dan alleen de hond uitlaten.

Hoe meet jij jouw blijheid en wat voor cijfer zou je geven voor deze ochtend?

Permalink | Leave a comment  »

Zoals je misschien zult zien heb ik het design van mijn weblog iets aangepast. Dus ook dat van de email waarmee je op de hoogte wordt gehouden.

Ik merk dat mijn weblog goed wordt gelezen. En toch denk ik dat het beter kan. Meer focus, meer delen en een helderder kader. Ontdek de kracht in jezelf is een tijdlang mijn motto geweest (en nog wel natuurlijk). Daarna werd het 'How to Reframe the World'. En ja, ook dat is nog steeds van toepassing. Ondertussen nog een mooi project 'Denk Opmerkelijk gehad (zie www.denkopmerkelijk.nl). Maar wat nu?

Ik heb besloten dat Denk Opmerkelijk op dit moment is wat ik wil delen met de wereld. Het is datgene waar ik de komende tijd mijn artikelen onder ga schrijven. Niet alleen de interviews, maar alle soort artikelen en filmpjes die jou opmerkelijk kunnen laten denken. Anders kijken naar hetzelfde. Misschien komen er meer artikelen, korte en langere artikelen. I don't know. Ik laat het komen zoals het komt.

Tot aan vandaag wilde ik bij iedere blogpost een foto. Ook dat is niet nodig. Ik wilde naar een ander blogplatform, ook niet nodig (voorlopig). KISS, Keep it Short & Simple.

Ik ben benieuwd hoe de komende tijd deze blog zich gaat ontwikkelen en kijk uit naar jouw feedback. Dus kom maar op!

Dank voor het lezen en tot het volgende artikel!

Ik wens je een opmerkelijke dag!

Frank

Permalink | Leave a comment  »

Oplossingen om anders te gaan werken liggen vlak naast de deur. Je moet alleen net even anders kijken.

Zo was ik pas op bezoek bij een collega. Hij vertelde mij dat een bedrijf achter hem Chalets maken. Dat bedrijf werd geleid door Sinti en Roma. Dit is van oorsprong een Nomadisch volk. Mijn collega vertelde mij dat dit bedrijf ook een erkend leerbedrijf was. Maar best lastig, omdat in hun cultuur hele andere regels zijn. En hij begon op te noemen:

• Als ze geen Chalets te bouwen hebben maken ze gitaren
• Ze beginnen niet stipt om 9 uur
• Iedereen doet waar hij zin in heeft

Ik vond dat fascinerend en zei ook direct dat ze dat nooit moesten veranderen. Met de stroming 'Het Nieuwe Werken' willen we juist dat mensen hun eigen veranwoordelijkheid nemen. Dat ze weten wat voor resultaat er van ze verwacht wordt en dat er eigen initiatief genomen wordt.

Kijk die gitaren was niet hun business, maar zijn van zo'n enorme kwaliteit dat ze veel opleveren. En als je toch geen Chalets aan het bouwen bent...

Natuurlijk past het niet in de weg van 'het erkend leersysteem'. Want daar gelden regels, formulieren en stipt melden op de juiste tijden. Dus dan leren we de jonge mensen toch niet om straks flexibel te werken?

Dus 'De Nieuwe Leerweg' is volgens mij de oplossing voor Het Nieuwe Werken, en dus flexibel en resultaatgericht werken. Dit houdt in dat we gaan kijken wat iemand voor leersysteem heeft. Zoekt iemand een modern flexibel bedrijf waar hij onder werktijd ook nog andere passies kwijt kan (zoals gitaren bouwen) of gaat de voorkeur uit naar een bedrijf met een 9-5 mentaliteit? Die laatste kan de oude erkende leerweg gewoon volgen. De eerste meldt zich bij de Sinti en Roma.

Dus niet wat zou Google doen, maar wat zouden de Sinti en Roma doen!

Permalink | Leave a comment  »

Oeffff. Een behoorlijk beladen term, dat leiderschap. Veel mensen hebben er ook moeite mee. Associëren het met macht. En macht, ja dat mag niet. Ondanks dat iedereen graag toch een stukje macht wil. Voor de een is dat een BMW 7 serie, voor de ander het kunnen genieten van andermans fouten.

Het Nieuwe Werken. De eis van 2012

Nu we zien dat organisaties gaan veranderen. Althans, organisaties veranderen niet, de mensen die er werken natuurlijk. Maar ja, die maken de organisatie ook. Net zoals Het Nieuwe Werken. Dat is geen concept wat bedacht is om kosten te besparen. Dat denken de huidige bestuurders misschien, maar komt door de nieuwe generatie die een andere organisatie eist! 

Nieuw leiderschap

Zo'n nieuwe organisatie betekent nogal wat voor het leiderschap. Daar waar men vroeger managers had, wordt er nu gevraagd naar leiders. Logisch, want managen gaat over het managen van processen, terwijl leiderschap over visie en inspiratie gaat. 

Wanneer je de processen goed snapt en ze goed kan managen, dus je weet waar alles mis kan lopen, kun je macht uitoefenen. Dan kun je vanuit je viskom checken of iedereen wel werkt. Op lijsten kun je zien hoe lang iedereen werkt. En dan kun je mensen erop aanspreken. Wat een macht...

Vrijheid en inspiratie

Leiderschap daarentegen heeft juist niets te maken met controle en macht. Leiderschap heeft te maken met vrijheid en inspiratie. Mensen leren hun verantwoordelijkheid te nemen. En uit mensen het beste te halen. In sommige gevallen zelfs jezelf overbodig maken.

Leer af om een leider te zijn. Wees het gewoon!

Leiderschap is volgens mij niet iets wat aan te leren is. Leiderschap is namelijk dingen afleren. Afleren om dingen te moeten controleren, afleren dat mensen niet te vertrouwen zijn. En vooral afleren dat anderen de schuld zijn. Daar begint het allemaal mee. Maar dat is nog geen leiderschap toch?

Nee, leiderschap gaat over het volgen van je hart. Een visie hebben over de wereld, over het leven en over de (bedrijfs)economie. Maar dat is toch makkelijk.... of niet soms.

Nee. Het volgen van je hart is lastig. Je zwemt tegen de stroom in. Je twijfelt, 'is dit wel het juiste pad?' en 'wat ben ik aan het doen'. Maar door die twijfel heen, weet je diep in je hart dat het goed is wat je doet. En je weet dat de twijfel slechts veroorzaakt wordt door je denken. En je denken, zoals we in NLP (neuro linguïstisch programmeren) zeggen, is niet de realiteit. Al je gedachten zijn namelijk een resultaat van het verleden. En je weet dat behaalde resultaten in het verleden geen garantie zijn voor de toekomst. Nou in dit geval wel. Als je namelijk ervaringen hebt gehad die niet zo leuk waren, kunnen ze je nog steeds blokkeren in je huidige gedrag. Dus de twijfel komt misschien van vroeger, maar die is niet echt!!!! Laat dat los en vaar je eigen koers. dat is leiderschap. Dat je vroeger met poppen speelde heeft niets te maken met wie je nu bent. Ruim die blokkerende overtuigingen over jezelf uit de weg en toon leiderschap over je eigen leven.

Pijn en plezier

In ons leven zijn er slechts twee krachten die ons sturen. We vermijden pijn en willen plezier bereiken. De praktijk wijst uit dat we meer moeite doen om pijn te vermijden dan om plezier te bereiken. We willen daarom blijven managen, de pijn onder controle houden. Maar dat gaat niet meer... Nieuwe media maakt zoveel zichtbaar, dat onderliggende angsten snel boven water komen. Echte leiders kennen hun angsten en zijn er open over. Ze herkennen dat bij de mensen om zich heen en veroordelen hen daar niet om. Echte leiders inspireren anderen om in hun eigen kracht te staan.

Het Nieuwe Werken heeft deze leiders nodig. Mensen die niet bang zijn en mensen aan durven spreken om hun angsten zodat ze in hun kracht komen. 

Kijk naar wat de Steve Job'sen en Einsteins van deze wereld gemeen hebben. Ze waren eigengereid. Doen zaken anders dan anderen vanuit een krachtige visie. Een visie die vooral iets over henzelf zegt.

Geef ze een duwtje, maar vang ze wel op!

Laat mensen zelf bepalen wat ze willen in werk en geef ze niet klakkeloos allemaal een iPad en een flexplek. Toon leiderschap en laat ze de leider in zichzelf ontdekken. En als ze hulp nodig hebben, wees er dan voor ze!

Permalink | Leave a comment  »

Zat ik toch pas met de directie van Microsoft aan tafel. Erg interessant gesprek met Arjan Oude Kotte over Het Nieuwe Werken, missie en visie van bedrijven. Maar ook natuurlijk over de menselijke factor bij Het Nieuwe Werken. 

Nu dacht ik in de eerste instantie aan techniek bij Microsoft. Nou bij Microsoft gaat het vooral om mensen. Het is zelfs zo dat in de kantine niet meer personeel van de catering wordt ingezet omdat de rijen dan langer zijn! Zodat er meer onderling met elkaar gesproken wordt. Leuke gedachte... (wel je eigen brood meenemen, anders krijg je honger in de rij ha ha)

Maar goed. Wat me vooral opviel is dat Arjan vooral sprak over de voorbeeldfunctie van Microsoft. Hij geeft veel presentaties, maar vertelt vooral niet hoe het moet. Ik vind dat ook echt passen in deze tijd. Volgens mij is het trainen van 6 stappen naar.... aan het voorbij gaan.

Mensen willen weten hoe jij het hebt gedaan. Waar ging het mis en waar ging het goed. Gewoon je verhaal vertellen. Het leuke is dat je daar dus geen trainer of spreker voor hoeft te zijn (het is wel handig als je het leuk vindt om te spreken natuurlijk!). Wat wel heel belangrijk is, is dat je authentiek bent. Dat je weet waar je voor staat en dat je ook niet alle oplossingen hebt. 

In mijn studietijd zei ik het al dat marketing niet te leren is uit boeken. Marketing leer je op de markt. Zorg dat ze je zien en horen. En lever de beste kwaliteit op een prettige manier.

Daarom is ook onze opleiding Masterteacher zo mooi. Iedere opleiding wordt op maat gemaakt voor en door de studenten. En we leren ze zichzelf te zijn in het vertellen van hun eigen verhaal. Dat lijkt eenvoudig, maar is het niet. Het gesprek met Microsoft was ongedwongen en open. Niet vertellen hoe je iets doet, maar gewoon vertellen uit ervaring. Zo geef je de luisteraars ook niet de mogelijkheid zich te verschuilen achter jouw successtory.Je leert je ze zelfstandig na te denken en verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen oplossingen.

Mooi toch die New Way of Working, of New Way of Teaching... What's your story?

Permalink | Leave a comment  »

Motivatie is zoals douchen; je hebt het iedere dag nodig. Juist door de uitdagingen en ervaringen van het ondernemerschap, zie je dat topondernemers zichzelf telken weer kunnen motiveren.

Mooi om te zien dat succesvolle ondernemers ook hun materiaal online zetten. Zodat iedereen zich kan laten inspireren op elk gewenst moment.

De onderstaande lijst is geeft jou toegang tot dit materiaal. Of dat nou videoblogs, twitter adressen of Facebookpagina's zijn.

Bekijk de lijst met de Top 50 Motivators op het Web via deze link http://under30ceo.com/top-50-most-motivational-people-on-the-web/

Permalink | Leave a comment  »

Faalangst is iets waar we in onze NLP opleiding regelmatig tegenaan lopen. Op een of andere manier is falen iets dat mensen tegen kan houden stappen te zetten om hun doelen te bereiken. En omdat zoveel mensen er op een of andere manier mee te maken hebben, leek het mij waardevol er aandacht aan te schenken.

Wat is faalangst?

Faalangst is een gevoel van onrust en ellende. Deze angst kan bijvoorbeeld tijdens studie, het denken aan een examen en het binnenkort gaan uitvoeren van een belangrijke taak opspelen. Het wordt ‘anticipatieangst’ genoemd als het gebeurt voordat een event plaatsvindt. Het wordt ‘situationele angst’ genoemd als je er tijdens een event last van hebt.

Angst is een natuurlijke prikkel die je helpt om je mentaal en fysiek alert te zijn. Echter teveel angst kan leiden tot lichamelijke problemen, emotionele overbelasting en concentratieproblemen. Angst komt als in een golf, wat wil zeggen dat het zal toenemen vanaf een bepaald moment tot een zekere piek en verdwijnt dan weer.

Wat is het effect van faalangst

Faalangst heeft fysiologische, gedrags- en psychologische effecten. Fysiologische reacties kunnen bijvoorbeeld een snellere hartslag, spierspanning, misselijkheid, droge mond, of overmatig zweten zijn. Voorbeelden van gedragsreacties zijn het onvermogen om te handelen, beslissingen nemen, jezelf kunnen uiten of om normaal om te gaan met alledaagse situaties. Dit kan leiden tot het lastig kunnen lezen en begrijpen van vragen, het organiseren van gedachten en het onthouden van belangrijke woorden en begrippen. Psychologische reacties zijn onder meer gevoelens van angst, onbehagen en twijfelen aan jezelf.

De oorzaak van faalangst

De oorzaak kan liggen in echte of gefantaseerde ervaringen met eerdere situaties. Maar ook een gebrek aan voorbereiding op een situatie. Hoe dan ook leidt dit tot negatieve gedachten ‘het stemmetje in ons hoofd’. En het stemmetje heeft direct een effect op ons gevoel. Hoe minder we ons voelen, hoe harder ons stemmetje wordt. Je komt dus in een vicieuze cirkel en het wordt lastig om daaruit te komen.

Hoe je het effect van faalangst kunt verminderen

Zorg allereerst voor een goede voorbereiding als je iets belangrijks gaat doen. Slaap voldoende, eet gezond, beweeg regelmatig en bedenk iedere dag wat jouw talenten en succes zijn. Negatieve gedachten laat je op wolkjes wegdrijven waardoor je er minder op let.

Wanneer je tijdens of voor het event last krijgt adviseer ik je de onderstaande tips te doen:

1. Adem naar je buik

Sluit je ogen en haal diep en lang adem. Vul je longen en buik met lucht en houd dit even vast en adem dan weer uit. Als je moeite hebt met het ademen naar je buik, leg dan je handen op je buik en duw je buik naar buiten bij iedere ademhaling.

2. Focus op je hart

Als dit lukt kun je naar de volgende stap. Je blijft met je ogen dicht ademen naar je buik, maar nu visualiseer je dat de lucht via je hart naar binnen richting je buik naar binnen en buiten stroomt.

3. Gebruik succesvolle ervaringen

Hierna focus je je op een prettige ervaring vanuit het verleden. Een ervaring waar je je echt krachtig en succesvol voelde. Dit doe je terwijl je blijft ademen zoals hiervoor beschreven.

4. In je kracht gaan staan

Wat ook heel goed helpt is zitten, staan of lopen in een krachtige houding. Een veel gebruikte houding is met je voeten op schouderbreedte, iets door je knieën, rug recht, kin naar achter, borst naar voren en buik in. Stevig lopen ‘stampen’ kan extra helpen.

5. Praat tegen jezelf op een positieve manier

Bedenk versterkende gedachten voor het stemmetje in je hoofd en spreek ze uit. Zoals ‘ik kan dit’, ‘ik ben goed in …’, ‘falen bestaat niet, alleen feedback’ etc. Bedenk er een aantal en schrijf deze voor jezelf op. Zeg ze tegen jezelf terwijl je voorgaande stappen tegelijkertijd blijft doen.

6. Geef jezelf een compliment

Wanneer je deze stappen hebt gedaan, geef je jezelf een compliment dat je dit hebt gedaan. Geef jezelf een echte schouderklop. Ook als je de volgende keer last krijgt van faalangst complimenteer je jezelf dat je het hebt opgemerkt dat het al weer beter ging dan eerder.

Ik wens je veel succes!

Permalink | Leave a comment  »

De laatste 5 jaren ben ik mij actief bezig gaan houden met 'healings'. En wel vanuit het Sjamanisme 'Paqo Andino', de Peruaanse traditie van het sjamanisme. Dit is weliswaar een verkeerde benaming, maar het maakt het iets makkelijker om over te praten.

Wat is een Sjamaan?

Een sjamaan kan letterlijk vertaald worden in 'hij die in het donker ziet'. Een Sjamaan is in staat om door een bewustzijnsverandering (door bijvoorbeeld trance) de oorzaak van ziekten etc te zien. Hij maakt op die wijze contact met het 'onbekende'. Voor de Paqo's in Peru - Paqo Andino - is er geen verschil in de zichtbare en de onzichtbare wereld. Alles is energie, alles leeft en is met elkaar verbonden. Dit trok mij 5 jaar geleden enorm aan en heb ook diverse trainingen en initiaties van verschillende leraren mogen ontvangen.

Healing?

Maar wat is nou healing? Voor sommigen is het handoplegging, aura's schoonmaken, aarden etc. Dat klopt ook wel voor een deel, maar het gaat verder. Dit zijn slechts de tools. Het begint met een wereldmodel, een kosmologie. Vanuit het Paqo gedachtengoed is er een onder- en bovenwereld, naast onze bestaande wereld. Er bestaat zware en lichte energie en niets heeft het label goed of fout. Dit is heel kort door de bocht, maar wel de essentie. Daarbij geloven zij dat we in het Paradijs leven en we er dus niet uit zijn gestuurd. Kortom geen erfzonde dus.

Zware energie

Maar waarom dan toch healings? Als mens lopen we niet altijd het pad dat optimaal is voor ons. Daardoor ontstaat 'zware' energie. Geen slechte, maar gewoon zware energie. En daardoor stroomt onze lichte energie niet zo goed. We raken wat verstopt. De Paqo's (en ik ook) kunnen dat opsporen en de blokkade weghalen waardoor alles weer gaat stromen. Hierbij maken we ook gebruik van allerlei 'helpers'. Krachtdieren en andere energetische verschijningen (ik zei al eerder dat de onzichtbare en zichtbare wereld heel normaal zijn in deze traditie).

Het gaat verder

En nu komt het klapstuk... Want ook dit zijn slechts instrumenten, middelen om in te zetten. Waar het uiteindelijk echt om gaat is de onbaatzuchtige hulp die geboden wordt. Op het moment dat iemand (nagenoeg) onbaatzuchtig een ander mens helpt, worden de 'spirits' blij (de energetische verschijningen) en komen helpen.

En voor ons Westerlingen?

Trek dit hele verhaal nu naar onze dagelijkse werkelijkheid. Als jij iets onbaatzuchtig doet voor de ander, vanuit liefde en verbondenheid. Hoe voelt dat dan? En hoe voelt dat voor de ander? Heb je dat zelf wel eens mogen ondergaan? Die intense verbondenheid is toch uniek! En daar gaat het om. Daar heal/heel je mensen mee, en jezelf. Dan kun je alle zaken over energie, spirit enzo weglaten. Dan gaat het over ons als mens.

Een woord, een aanraking, een glimlach heelt. Het heelt jezelf en het heelt anderen. Pure magie...

Permalink | Leave a comment  »

Onlangs kreeg ik de vraag hoe verkopers meer konden gaan verkopen. En vooral de vraag over hoe de technische mensen konden gaan verkopen.

Ik kan daar heel kort over zijn, stop met verkopen! Dus niet iedereen laten verkopen. Volgens mij zitten we nu, nog meer dan vroeger, in een tijd waarin mensen niet zozeer willen weten wat ze kopen. Zoals ik het zie willen mensen weten van wie ze kopen. Mensen kopen een verhaal, een gevoel. Ik denk wel dat dat altijd al zo is geweest, maar dat zeker nu het verhaal van jouw bedrijf datgene is wat verkoopt.

Hoe zou het zijn als iedereen de visie, de missie, het verhaal kent binnen het bedrijf. Dat iedereen van 'hoog' tot 'laag' weet waar het bedrijf voor staat. Dat de directeur niet te beroerd is de wc even schoon te maken als deze vies is. Gewoon omdat het onderdeel is van het bedrijfsverhaal.

Ik kom nog steeds bedrijven tegen waar de visie en missie een goed bewaard geheim is. Natuurlijk is het ooit gecommuniceerd, maar leeft het dan ook? Snappen mensen waar het omgaat? Snapt de leiding zelf wel wat het echt betekent...

Op het moment dat iedereen binnen de organisatie doordrongen is van het verhaal van het bedrijf en dat ook overeenkomt met de persoonlijke waarden van de mensen, dan gebeurt er iets. Dan gaat zo'n verhaal leven. Mensen voelen zich een met het bedrijf en zijn trots op dat wat ze iedere dag weer doen. 

Hoeveel mensen zie jij in jouw organisatie die trots zijn op wat ze doen en waar ze voor bezig zijn? Denk je niet dat wanneer meer mensen trots zijn op hun bedrijf, de verkoop uiteindelijk vele malen beter gaat?

Hoe krijg je de mensen weer trots op wat ze doen? Vraag ze waarom ze doen wat ze doen, waarom ze op deze plek zitten. Vraag ze wat hun ambitie is en wat hun talenten zijn. Investeer als leiding echt tijd in je mensen. Geef ze verantwoordelijkheid, vertrouwen en vrijheid. Niet omdat het moet, maar omdat jouw ambitie daar ligt. Omdat jij graag het allerbeste uit je mensen wilt halen, omdat jij daar blij van wordt als leider. Als je niet weet hoe je dat doet, dan adviseer ik je zeker om een NLP opleiding bij Commitments te doen ;)

Natuurlijk zullen we verkopers nodig hebben. Verkopen is een kunst op zich. Verkopen is anderen helpen met het nemen van de beslissing. Maar laat de beleving compleet zijn. Van het eerste contact tot de laatste aanmaning. Het verhaal mag overal zijn, laat de klant voelen waar jij voor staat!

Heb je als ondernemer (of ken je ondernemers) moeite met het optimaliseren van hun verkoopproces of wil je de klantbeleving nog optimaler? Bel (0168 402710) gerust even hoor... Ik ben je graag van dienst om dit tussen de oren te krijgen. 

Permalink | Leave a comment  »

Een bijzonder fenomeen dat de laatste dagen in Nederland veelvuldig zorgde voor ander rijgedrag. Tja, mist. Voor de een is het een warme deken en geeft het een bepaalde associatie. Voor anderen juist weer angstig. Hoe bepaal je of iets leuk of niet leuk is?

Mist kennen we ook in ons hoofd. Je ziet de dingen niet meer zo helder en dat kan een behoorlijke impact hebben op je gedrag en gevoel. Binnen onze NLP opleiding besteden we aan dat fenomeen meer dan een dag. Submodaliteiten noemen we dat. En submodaliteiten zijn de onderliggende structuur van onze modaliteiten, van onze zintuigen.

Zo kennen we bijvoorbeeld het zintuig 'zien'. De submodaliteiten van dit zintuig zijn bijvoorbeeld panoramisch, kader, kleur, beweging, veraf, licht etc. Voor 'horen', 'voelen', 'ruiken' en 'proeven' zijn er ook van dit soort onderverdelingen.

Submodaliteiten bepalen min of meer hoe wij een ervaring beleven. Wanneer je terugdenkt aan een vervelende situatie zal je veelal merken dat dat een zwart/wit beeld met een kader. Een leuke situatie is daarentegen panoramisch en in kleur.

Soms zeggen mensen wel eens dat ze hun doel niet helder hebben. Het is dan mistig in hun hoofd. Grappig is dat mensen soms zeggen dat ze hun licht even willen laten schijnen op dat doel. Maar ja, dat is ook in echte mist niet handig. Doe je grootlicht maar eens aan tijdens de mist...

Hoe maken we onszelf duidelijk dat iets leuk is?

Ik vind het heel bijzonder hoe onze hersenen ervaringen coderen. Want dat is wat submodaliteiten laten zien. We moeten ergens aan kunnen herkennen of iets leuk of niet leuk is toch. Of denk je dat dat vanzelf gaat. In ons systeem zit er een manier om ons dat duidelijk te maken.

Probeer eens

Denk maar eens terug een een vervelende situatie...

En denk nu maar eens aan een leuke situatie...

Waar zitten de verschillen bij jou? Zijn de beelden anders (ver weg/dichtbij/panoramisch/licht/kleur), de geluiden (hard/zacht/geen geluid) en/of de gevoelens. Voelt het anders op andere plekken bijvoorbeeld.

Lukt het? Grappig toch?

Een oefening

Nu is het zelfs zo dat je je ervaringen van vroeger kunt aanpassen. Niet de ervaring zelf natuurlijk, maar de herinnering aan die ervaring. Een klassiek voorbeeld: Denk eens terug aan een vervelende vergadering of samenzijn met anderen wat nog steeds een naar gevoel oplevert.

Wat zie je, hoor je en voel je? Zet nu eens iedereen een clownsneus op. Wat gebeurt er nu? Laat eens iedereen met Mickey Mouse stemmetjes praten. Wat doet dat? Zo kun je eindeloos doorgaan. Laat ze sneller bewegen, maak het beeld heel klein of juist heel groot. Laat iedereen in gedachten achteruit lopen en praten. Doe dit allemaal eens. En denk dan eens terug aan diezelfde situatie. Best kans dat de situatie niet meer zo'n naar gevoel geeft.

Dus als je alles niet meer helder op een rijtje hebt... Neem eens rustig de tijd om eens goed naar het plaatje te kijken, de geluiden te luisteren en de gevoelens te voelen. Wat kun jij daaraan veranderen?

Permalink | Leave a comment  »

In onze NLP opleiding wordt in het eerste blok het onderwerp 'communicatie' behandeld. Nu zou je denken dat communicatie niet zoveel tijd behoeft. We krijgen toch behoorlijk wat taalvaardigheden op school. Ik zie hoe mijn kinderen worstelen met bijvoorbeeld grammatica, dus aandacht is er wel voor.

Is grammatica dan wel zo belangrijk?

Natuurlijk voor onze taal zeker. Maar hoe zit het met de echte grammatica. De grammatica van het leven. Grammatica volgens Wikipedia (Grammatica is binnen de theoretische taalkunde de benaming voor de studie, beschrijving en verklaring voor alles wat met de systematiek van een natuurlijke taal of kunsttaal te maken heeft. Dus de structuur van de woorden en de zinnen van een taal wordt gedefinieerd aan de hand van regels.)

Grappig, want binnen NLP zijn er ook een aantal regels. Vooronderstellingen noemen we die. Uitgangspunten die we in de eerste instantie aannemen om vervolgens te kijken of het klopt.

Vooronderstellingen

Een van deze vooronderstellingen is: het effect van je communicatie is de reactie die je krijgt, ongeacht je bedoeling.

Krijg je niet de juiste respons?

Dus wat je ook zegt, met welke intentie ook, jouw boodschap kan anders overkomen dan je misschien bedacht had. Dus ik zeg 'dat heb je goed gedaan' en de ander pakt dat op als sarcastisch (maar dat was niet mijn intentie). Het kan zijn dat de ander niet gelooft dat het echt goed gedaan is. En misschien zelfs heel weinig vertrouwen in zichzelf heeft. Komt dan ieder ander compliment wel aan? Meestal wel en soms niet. Soms krijg je een reactie terug die je echt niet bedacht had ('dat zeg je alleen maar omdat je me zielig vindt...')

Binnen het NLP communicatieblok wordt er aandacht gegeven aan de structuur, de grammatica van het leven. Alles wat we waarnemen is in principe neutraal. Niets heeft nog een betekenis, totdat jij er een betekenis aangeeft. En die betekenisgeving gaat op basis van eerdere ervaringen en overtuigingen over jezelf en de wereld. Jouw regels dus. Maar zijn dat wel keiharde werkelijkheden?

Wat zijn jouw regels?

Hoe wij die 'neutrale' wereld waarnemen kunnen we aan de hand van onze taalpatronen herleiden. Zo kun je iemands voorkeur voor beelden, geluid of gevoel opmerken. Maar ook de mate van 'nee' kunnen zeggen.

Hoe meer je let op taalpatronen, hoe meer je dus leert hoe iemand de wereld observeert. Dus als iemand zegt 'dat zeg je alleen maar...' kun je bij jezelf denken dat iemand dus volgens andere regels naar de wereld kijkt dan jij. Wat misschien jouw manier van communiceren net even anders maakt. En dat leidt dan weer tot begrip en beter contact.

Spreken is zilver, zwijgen is goud

Een van de cursisten vertelde tijdens zijn certificering 'ik kwam op deze cursus om beter te leren communiceren, maar ik heb beter leren luisteren'. En dat is mooi, want communiceren is luisteren. En ik wil daar aan toevoegen, neutraal luisteren. Vaak zijn we zo betrokken bij het verhaal dat we oplossingen gaan bedenken of ons eigen verhaal gaan vertellen.

Wanneer iedereen neutraal kan luisteren met aandacht voor de ander zal de effectiveit van persoonlijke communicatie toenemen. Er zal meer begrip zijn en minder 'ruis'. Het kan dan zelfs zover komen dat het effect van je communicatie heel dicht bij je bedoeling zit.

Koffie?

Permalink | Leave a comment  »

Je hoort er de laatste tijd veel over: ‘Het Nieuwe Werken’. Persoonlijk vind ik de uitspraak ‘Ga doen wat je leuk vindt en je hoeft nooit meer te werken’ veel en veel leuker. Maar dat ligt eigenlijk heel dicht tegen elkaar aan. Het Nieuwe Werken kan volgens mij nooit slagen als mensen iets doen wat ze niet leuk vinden.

Wat is dan dat Nieuwe Werken. Is dat weer zo’n hype? Als ik lees over Het Nieuwe Werken, dan gaat dat vooral over technologie en werkplekinrichting. Maar daar gaat het mijn inziens veel minder over. Wanneer ik kijk naar Het Nieuwe Werken, dan gaat het over meer verantwoordelijkheid neerleggen bij de werknemers (zelf vind ik de term verantwoordelijkheid delen iets vriendelijker trouwens). Meer verantwoordelijkheid leidt tot betere prestaties en daardoor tot kostenbesparingen. Althans dat is de gangbare redenering.

Toch wil ik daar een ander licht op werpen. Bedrijven willen misschien wel kosten besparen (en vaak is dat ook zeker geen overbodige luxe). Maar willen bedrijven niet gewoon hun processen efficiënter en effectiever inrichten? Willen ze niet gewoonweg beter en sneller op de klantwens kunnen inspelen? Misschien willen ze zelfs risico’s zoveel mogelijk vermijden…

In de meeste bedrijven zien we hiërarchische lagen van managers. En deze lagen hebben vooral een controlerende functie. Ja ja, ik hoor al van alles tegensputteren, maar de meeste managers controleren hun werknemers. Sterker nog, dit wordt zelfs verwacht van overheid en verzekeraars. En niet om het een of ander, maar iets managen is toch iets anders als bijvoorbeeld iets leiden…

Daarom is mijn stelling ook dat managers mogen verdwijnen. Het is mensenwerk waar het om gaat. Het gaat niet om het managen van processen, het gaat om het beste halen uit (jouw) mensen. Dat betekent dat je een heldere visie moet hebben, dat je empathisch bent en dat je bijzonder goed bent in interpersoonlijke communicatie. Een natuurlijke interesse in mensen combineer je met een vorm van leiderschap, waardoor je durft los le laten en samen op een hoger plan komt.

Het Nieuwe Werken mag van mij Het Nieuwe Loslaten worden genoemd. Minder controle, ga uit van het goede van de mens en heb duidelijk voor ogen waar je naar toe wilt. Luister naar de mensen, naar hun ideeën en laat ze processen verbeteren. Geef ze feedback (vooral als het goed gaat!) en houd elkaar scherp.

Bij Commitments bieden we al sinds 2003 trajecten aan om Mensgericht Leiden binnen Het Nieuwe Werken in te voeren.

Gelukkig zie ik steeds meer managers verdwijnen en komen er mensen voor terug. Mensen met een persoonlijke passie voor wat ze doen. En als je iets met passie doet, kun je dat overal. Thuis, op het strand, ‘s nachts en noem maar op. En denk je dat je mensen met passie moet controleren? Nee, als ze maar een richting hebben.

Permalink | Leave a comment  »

Weer terug in Nederland. Alweer een hele week hoor. Maar het was even wennen!

Een maand Peru zet toch wel even je ritme anders. En dan op een hoogte van gemiddeld 4.800 meter...

Hieronder het verslag van mijn dagen in Peru. De mooiste foto's kun je hier vinden: http://www.flickr.com/photos/frankbruining/sets/72157627684431885/

Peru dag 3

De telling van de dagen klopt niet helemaal. Maar ja, dat is ook niet zo belangrijk.

Vandaag zijn we begonnen aan onze wandelreis naar Qiqo. Onderweg werd langs de weg brood gehaald. Erg lekker vers gebakken brood wat een beetje zoet smaakt.

Toen nog Don Lorenzo opgehaald. De paqo die met ons meereist de verdere trip in Peru. Don Lorenzo woont in Qiqo en is sjamaan (paqo)

Onderweg kwamen we wat obstakels tegen. Ze waren bezig met de weg. En voor de eerste blokkades kwam er een shovel en konden we door. Toch even wat later moesten we wel stoppen omdat we daar echt niet verder kwamen.

En dan 5 uur lopen... Tussendoor lunchen mag natuurlijk niet vergeten worden. De kok kookt erg lekker.

We liepen van een hoogte van 4.200 meter naar 4.700 meter om weer uiteindelijk bij Qiqo op 4.200 meter terecht te komen. Het was een toch wel pittige loop met in het begin en eind steile stukken. Maar prachtig is het daar wel.

Na het eten naar bed. Best wel koud, dus gewoon met alle kleren in de slaapzak gekropen. Helaas niet kunnen slapen. Alhoewel ik me niet moe voel. We zullen zien wat de dag brengt. De lama's staan hier trouwens gewoon naast ons. Grappige beesten.

Peru dag 4

Echt heel weinig geslapen vannacht. Ik had het niet echt koud maar lekker warm is anders. Ik draag de hele dag en nacht mijn muts om warm te blijven. Het regent veel en dus is het niet lekker. Toch is het heel bijzonder om hier in het dorp Qiqo te zijn. Vanochtend coca leaf readings gehad. Ik krijg een Hatun Karpay op de berg en op die manier krijg ik mijn kennis over de bergen en de rituelen door. Ook Don Lorenzo zal me nog het een en ander leren. Heel bijzonder allemaal.

In de middag deden we een Despacho voor de Apus, de bergen.

Tegen het avondeten waren alle kinderen er weer van Don Lorenzo. En die hadden het verzoek of we hun kinderen konden 'dopen' en een naam geven.

Het was  heel bijzonder om mee te maken. Het werd ook gevierd met coca bladeren kauwen en bier drinken. Dat laatste natuurlijk maar een slokje, want op die hoogte ben je gelijk dronken. Niet zo handig als je een klim moet maken.

Peru dag 5

Vanochtend weer vroeg (07.30uur) op pad. Een steil pad naar een grot met een overzicht over het hele dorp. Een paar honderd meter hoger. Gelukkig heb ik geen last van de hoogte. Behalve dan dat ik snel buiten adem ben. Maar wanneer ik stap voor stap ga, is er niets aan de hand.

Ik heb een karpaycha gehad. Een despacho met een soort inwijding zodat ik beter contact krijg met de wijsheid van de Apus. Het was een super ervaring. Erg emotioneel. Moest gewoon zomaar veel huilen. Maar ja het was ook erg mooi. Ik had het gevoel alsof mijn hart openbrak. De rest van de dag heb ik me lekker rustig gehouden.
Morgen weer vroeg op en dan op pad naar de Apus Huaman Lipa. Dat ligt op 4700 meter en op die hoogte slapen we ook.

Het is best koud 's nachts. En overdag is het wisselend warm met veel zon en dan slaat het opeens om en zit we in de mist en regen. Dus ook weer koud dan. Gelukkig is mijn kleding erop berekend.

Gisteravond nog iets moois meegemaakt. De dochter van Maria, Jesus, en waarvan de vader onbekend is, kreeg een haarceremonie. Dat betekent dat er een feest is waarbij iedereen die dat wil een stukje haar mag afknippen. Dit is dan de eerste keer dat ze geknipt werd. En als je knipt doneer je gelijk wat geld. Dat geld wordt gespaard voor later.

Natuurlijk heb ik ook een stukje geknipt.

Peru dag 6

Vandaag de hele dag gelopen. Van 8 uur tot 3 uur. Daarna nog een uur steil omhoog op Huana Lipa voor de ceremonie. Wat een prachtig uitzicht daar!

In de nacht vriest het best hard en ook al heb ik het niet koud, van slapen komt niet veel. Toch voel ik me niet moe.

Morgen reizen we af naar Q'eros. Dat betekent alleen maar dalen, maar wel zo'n 6-7 uur. Pffff lekker hoor. Nooit gedacht dat ik zo sportief kon zijn ;)

Peru dag 7

Veel gelopen met veel regen. Henk viel van zijn paard toen hij wilde opstappen. Gelukkig niets gebroken of zo.

Uiteindelijk kwamen we aan in Q'eros. Maar we konden niet onze tent opzetten waar we wilden omdat ze daar aardappels aan het verbouwen waren. En dan zouden de paarden alles opeten. Dus nog even een halfuurtje omhoog lopen!!!

Toen alles opgezet was en we gegeten hadden, gingen we nog even een steile berg op. En dan bedoel ik echt steil! En nat omdat het nog steeds regende. Uiteindelijk boven aangekomen deden we de despacho voor Jan Willem. Een behoorlijk krachtige mag ik wel zeggen.

Ja, en dan naar beneden... Maar het ging heel goed. Ben erg trots op mezelf alweer ;)

Morgen nog een dag lopen en een nacht kamperen. Dan zit deze tocht erop. Lijkt me toch wel weer lekker om te kunnen douchen...

De volgende tocht met de ondernemers

De rest van de groep is gearriveerd. Eerst een gezellig gezamenlijk eten en dan 2 dagen inlopen en beetje wennen aan elkaar. Best wel apart om opeens iedereen in Peru te ontmoeten. Wel tof. Geeft me een goed gevoel.

Met het inlopen zie ik wel dat Arnaud veel voorop loopt. Hij heeft er duidelijk zin in en de power voor. Jaco loopt veel achter en heeft er moeite mee.

Op vrijdag hebben we nog vrij en dat is maar goed ook want echt lekker voel ik me niet. Nog even op Skype met de meiden en dan zaterdag vroeg vertrekken naar Tinqi om aan de eerste lange tocht te beginnen richting Ausengate.

Ik loop erg lastig omdat ik toch wel nog last van mijn buik heb. Door de Imodium gaat het wel, maar ben niet in mijn kracht. 's Avonds een despacho voor de hele groep als begin van de tocht.
We hebben drie paqo's bij ons. En ook nog de 2 vrouwen van de paqo's. Don Lorenzo en Doña Isabella, Don Sebastiano en Doña Paulina en de laatste paqo, Don Martin. Met don Martin ga ik werken.

De volgende dag gaan we al een stuk richting Ausengate en zien we de berg van dichtbij. Ook de kou speelt mee. Doordat we zo dichtbij zijn geeft de berg zijn kou af door de sneeuw. In de avond doen we de individuele ceremonies. En koud dat het is!! Brrrrr.... Mijn tenen zijn zowat bevroren.

De derde dag is een zeer zware. Met een lange steile klim. En daarbij hagel en kou. Maar wel erg lekker hoor! Als het goed is, zal het aan de andere kant van de berg iets minder koud zijn. Misschien wel, maar de regen en sneeuw hebben daar dan nog zeker niets van vernomen ;)

De vierde dag (het is nu dinsdag) blijven we op de plek waar we waren. Zodra het droog wordt, gaan we de individuele ceremonies doen. En gelukkig blijft het in de ochtend droog. Tenminste... Een uur of twee. Maar wel gaat alles gewoon door. En op de zonnige (niet natte) periodes van de dag proberen we alles wat nat is te drogen. Wat aardig lukt. Iedereen is volgens mij erg in zijn nopjes met het persoonlijke contact met de paqo's. Ik zeker, want ik stel alle vragen aan mijn paqo die ik heb. En hij leert me zelfs coca reading!  Dus het lezen van de coca blaadjes... Mijn mesa is helemaal in orde en ik leer ontzettend veel. Ook steeds meer quechua.

Ja, en nu is het woensdag 21 september. Ik ben jarig. Leonardo de kok heeft een verjaardagstaart gemaakt! Lekker hoor. Van guinoa. Met m'n naam erop :)
Er wordt gezongen en dan weer aan de slag. Heel apart op mijn verjaardag hier te vieren.
Vandaag een behoorlijk stuk lopen naar Otorongo Cocha, Jaguar lake.
Tijdens het eten koop ik nog een heel mooi mesa kleedje. Spontaan biedt Gerard mij dit namens de groep aan. Een echt kado!

Overigens was Arnaud behoorlijk ziek vandaag.

Na het avondeten lekker slapen. Zo,  werd ik toch opeens wakker in een ingestorte tent! Er was zoveel sneeuw gevallen dat veel van de tenten het niet hielden. En terwijl ik dit schrijf is het donderdag en sneeuwt het nog steeds.

De donderdag ceremonies gedaan en aan het einde een pachamanca. Een Peruaans ritueel waarbij een schaap op een bijzondere wijze wordt gebbq't. Speciaal voor mijn verjaardag en die van de gids Gerson. En natuurlijk met z'n allen een klein slokkie wijn. Gezellig met iedereen en dus ook de paqo's

Nu is het vrijdag en zijn we na een wandeling en een lange autorit terug in het hotel in Cuzco.

Terug in Nederland is het wennen. 's Nachts ben ik misselijk en draaierig. Landen is lastig, ook al ben je weer thuis ; )

Nu, op 11 oktober kan ik zeggen dat ik er helemaal weer ben. Dank voor je interesse in dit verhaal.

En even een impressie in bewegende beelden...

IMG_1853.MOV Watch on Posterous

Permalink | Leave a comment  »

Edit (Frank): Ted is still alive. Alleen wel geveld door een hernia. Op 10 oktober is hij geopereerd. het gaat goed met hem

--

Door: Ted Evers

17 september 2011

Deze datum was duidelijk zichtbaar onder mijn naam op het grafschrift in de droom zo’n tiental jaren geleden, maar wel nog in de vorige eeuw. Het gaf me “ruimte” nog zoveel jaren te gaan, want op de een of andere manier was ik er altijd van overtuigd het jaar 2000 niet te halen.

Mijn kinderen zouden tegen dan volwassen zijn. Dat maakte het nog beter. Ik had nog tijd. Tijd om na te denken over het leven, mijn leven. Mijn leven en de verhouding tot het leven. Een spannende reis die uiteindelijk me veel heeft opgeleverd.

Nu komt deze datum snel dichterbij en ik merk dat het me niet veel uit maakt of de droom bewaarheid wordt of dat er op die dag een nieuwe fase begint of dat er op die dag helemaal niet uitzonderlijks gebeurt.

Ik heb vrede met de dood, vroeg of laat staat het te gebeuren. Een aantal jaren geleden heb ik duidelijk voor het leven gekozen en het leven is mij goed gezind geweest. Er zijn mensen die van mij houden en ongetwijfeld ook mensen die me haten. Beiden zijn ze een verwaar-loosbaar deel van de totale mensheid.

Hoeveel van de bijna 7 miljard (7.000.000.000) mensen heeft alleen maar mijn naam gehoord? Zeker nog geen miljoen!!

En als ik eerlijk ben met mij zelf dan is er maar één mens die mij echt kent, mijn levenspartner Karine.

1 op de 7 miljard mensen kent mij echt.                                

Vanuit het grote perspectief gezien, krijg je dat slechts 1 persoon in al die miljarden sterrenstelsels die elk weer miljarden zonnestelsels omvatten die allemaal planeten om zich heen hebben zweven, op een van die planeten wonen dan die 7 miljard mensen waarvan er een mij echt kent en een 100-tal mensen mij enigszins kennen. Dan is het natuurlijk ook nog de vraag of er maar een universum is. Vanuit deze optiek kun je haast niets anders zeggen dan dat een leven op aarde niets voorstelt.

En toch klopt dat niet helemaal. Uiteindelijke komt alles uit hetzelfde begin.                        

Het leven kun je metaforisch zien als een waterdruppel die zich los maakt uit de oceaan. De druppel maakt verschillende stadia mee in zijn “leven” zoals damp, condensatie, bevriezen, ontdooien en samenstromen. En na verloop van tijd komt de druppel uiteindelijk weer terecht in de oceaan.

In de oceaan blijft de druppel een druppel EN wordt tegelijkertijd meer dan een druppel. De oceaan is meer dan de optelsom van alle waterdruppels. En de oceaan is niet meer hetzelfde als er één druppel uit vertrekt. En uiteindelijk maakt de oceaan deel uit van al het water in het universum en al het water maakt deel uit van de sterrenstof waaruit het universum is opgebouwd. Het HEEL-AL.

Ons bevattingssysteem is vele malen te klein om deze gewaarwording helemaal te omvatten. We zullen moeten wachten tot we weer deel uitmaken van de sterrenstof waaruit het hele universum mee is op gebouwd om onze werkelijke grootte te beseffen. Een grootsheid die voortkomt uit schijnbaar kompleet onbelangrijke deeltjes.

Het is echter al mooi als we beseffen dat ondanks onze nietigheid wij tegelijkertijd het centrum van ons universum zijn. Het hele universum begint bij ons eigen Model van de Werkelijkheid en ons model van de werkelijkheid beïnvloedt het universum, zij het wel op een gigantisch beperkte schaal. EN uiteindelijk is het ook zo dat als één druppel een andere kant op gaat dit kan leiden tot een tsunami. Dat is het mooie van het leven! Onbelangrijk en belangrijk tegelijkertijd. De dualiteit overstijgend. Wat een eer om daar deel van te mogen uitmaken.

Ted Evers

Permalink | Leave a comment  »

Handhavers van de wet moeten het goede voorbeeld geven. Net als docenten, politici, coaches, mensen...

Het wordt steeds lastiger om het respect te geven dat deze handhavers verdienen. Ze doen goed werk. Alleen vraag ik mezelf soms af of ze wel voldoende respect hebben voor zichzelf.

Permalink | Leave a comment  »

Wat ik mij vanochtend afvroeg is de stelling 'stel dat de scholen kinderen als klanten gingen zien, wat zou er dan veranderen'.

In mijn ogen past het schoolsysteem niet in de huidige tijd. Ik geloof niet zozeer dat dit de fout is van de scholen, maar dat ons hele systeem een beetje achterloopt op de realiteit.

Maar wat nou als de scholen hun jongeren echt moesten binnenhalen. Maar ook dus overtuigen dat hun school het beste voor ze is. En dat gaat verder dan alleen een mooi gebouw neerzetten.

Hoe zou de marketing eruitzien. Hoe zou het productenpakket zijn. Hou zouden de lessen verlopen en welke mensen staan er voor de klas?

De kinderen als klant. Net zoals een goede fabrikant haar spullen aanpast aan de klant. Een markt zoekt en die bewerkt. Met een effectieve klantenservice en een goede klachtenregeling.

Ik droom nog even verder...

Permalink | Leave a comment  »

Misschien lees je ze ook wel eens. De blogs van Seth Godin. Zeker als je iets commercieels doet, ondernemer bent maar ook als je je eigen gedachten eens wilt verzetten. Voor mij zijn zijn blogs meestal een inspiratiebron om weer eens anders naar hetzelfde te kijken. Maar goed, dat even als tip. Deze blog heeft er zijdelings ook mee te maken. Waarom? Lees even verder...

Onlangs was ik op zoek naar een CRM pakket. Een Customer Relation Management pakket. Waarom? Gewoon omdat ik mensen niet wil lastig vallen met onze nieuwsbrieven met iets waar ze niet om gevraagd hebben. Sterker nog, ik wil mensen informeren op het moment dat ze het nodig hebben. Net als deze blog. Je kunt zelf aangeven of je hem 1x per week, iedere dag of 1x per maand wilt lezen. Nog handiger zou zijn als je blogpostings krijgt die precies daarover gaan waar jij op dat moment vragen over hebt. Misschien een theoretisch uitgangspunt, maar wel een richting van waar ik heen wil.

Ik dacht de ultieme tool te vinden in PerfectView. Nederlandstalig, ik werd in het Nederlands via de telefoon geholpen. Daarbij leek het pakket aan mijn eisen te voldoen. Ik gaf de opdracht en kreeg netjes de factuur. Echter, na een paar dagen er mee gewerkt te hebben begon de frustratie. Toch teveel handelingen voor wat ik wilde. Dus mailde ik met het verzoek de opdracht te annuleren. Zeker omdat dit nog binnen de zogenaamde 'afkoelingsperiode' zou vallen van internetaankopen.

Zoals verwacht werd ik teruggebeld. Maar niet met de boodschap waarop ik zat te wachten. De afkoelingsperiode geldt namelijk niet voor zakelijke transacties. Ik vertelde hem dat ik dat jammer vond en zeker niet passen bij een bedrijf dat 'moderne' crm tools en clouddiensten aanbiedt. En zeker als je dat vergelijkt met de andere aanbieders die je per maand gewoon kunt opzeggen.

Nu blijf ik altijd netjes en heb respect voor de voorwaarden van de aanbieder. En ik had mij natuurlijk vooraf nog beter kunnen laten inlichten over het pakket. Maar daar gaat het niet om. Als PerfectView nu had gezegd dat ik mijn geld terugkreeg hoeveel goodwill zou dat hebben opgeleverd. En wat levert het nu op? Een verloren klant met een verhaal...

Als ik dan denk aan een verhaal van mijn moeder die bij de Beverwijkse Bazaar een schoen ging terugbrengen met een gebroken hak en vervolgens zonder vragen een nieuw paar kreeg...

En natuurlijk kijk ik ook naar hoe wij onze opleidingen aanbieden. Annuleren zonder kosten, geld terug als het je echt niets heeft opgeleverd en zo vaak dezelfde opleiding volgen als je denkt nodig te hebben zonder extra kosten... En dan bieden wij ook nog eens gratis opleidingen aan voor mensen die het niet kunnen betalen (waar ze dan in ruil daarvoor maatschappelijke dienstverlening doen).

Als je producten en diensten aanbiedt dan kun je veel geld stoppen in reclame. Maar als je dat geld eens zou gebruiken om je product of voorwaarden beter te laten aansluiten op de wens en verwachtingen van de klant, hoeveel meer zou je dat dan opleveren? Neem eens de tijd om eens goed te kijken hoe jij meerwaarde creëert, wat kun je meer en wat kun je minder doen?

Permalink | Leave a comment  »

Er is veel geweld in de wereld

Je mag niet stelen

Ik bewonder de natuur

Wat is dat een kl*tz*k zeg

Het wordt steeds voller

De buurman pikt altijd mijn plek

Ik vertrouw niemand

---

Ik heb veel geweld in mijzelf

Ik laat me bestelen

Ik bewonder mijn natuur

Wat ben ik een kl*tz*k zeg

Ik word steeds voller

Ik heb geen eigen plek

Ik vertrouw mezelf niet

---

In hoeverre doe jij uitspraken over anderen die bij jezelf liggen?

Wanneer je wijst naar een ander, wijzen er op zijn minst 3 vingers naar jezelf.

Permalink | Leave a comment  »

Gisteren kwam ik dit artikel tegen over de bezuinigingen van het kabinet met betrekking tot onze natuur: http://www.depers.nl/binnenland/580689/Boze-boswachters-schreeuwen-niet.html

Ik snap dat niet. Waarmee met het grote gemak een JSF toestel wordt aangeschaft, zie je aan de andere kant het gemak waarmee er bezuinigingen doorgevoerd worden in sectoren als cultuur en natuur. Dan praat ik nog niet eens over de leningen aan Griekenland...

Natuurlijk gaat het verder dan ik in een paar regels kan bespreken. Maar dat is ook niet de strekking van mijn verhaal. In de eerste regel schrijf ik de bezuinigingen op ONZE NATUUR. Laten we even niet vergeten dat wij als mens ook deze natuur zijn. We bestaan uit grondstoffen gelijk aan de natuur om ons heen. Een stuk bewustwording hiervan is op zijn plaats. Boswachters en andere mensen met een groen hart kunnen hun passie delen en doen dan met alle liefde. Maar dan moet er wel natuur zijn! Mijn mening is dat bezuinigingen op de natuur nooit, maar dan ook nooit ter discussie mag worden gesteld. Het is de bron van ons leven.

Blijkbaar is de natuur voor ons niet zo belangrijk. Zo binnen zo buiten. Wij behandelen de natuur zoals wij onszelf behandelen. We plegen roofbouw op onszelf, nemen meer dan nodig is en maken misbruik van onszelf door onszelf uit te putten. Kijk hoe we onze omgeving behandelen. En kijk dan eens hoe wij als mensen onszelf behandelen.

Bezuinigen op onze natuur is bezuinigen op onszelf. En niemand wil toch bezuinigen op zichzelf....

Permalink | Leave a comment  »

Wat maakt jou uniek?

Iedereen levert op unieke wijze een bijdrage aan een groter geheel. Je hoeft dat niet altijd in hele grote zaken te vinden. De glimlach naar een voorbijganger, een compliment of de trui die je draagt.

Op welke manier geef jij uiting aan jouw uniekheid. Op welke manier draag jij bij aan het grotere geheel. Wat doe jij, hoe straal jij, hoe huil jij waardoor je een ander leven aanraakt. Zonder verwachtingen.

Zie je dat wel van jezelf. Zie je wel wat een impact jij hebt op het leven van anderen. Of doe jij jezelf tekort. Vind je jezelf er niet zo toedoen, ook al zegt men het tegenovergestelde.

Kijk naar jezelf in de spiegel. Geef jezelf dat compliment dat je verdient. Schrijf het op de spiegel, zodat je het nooit meer vergeet.

Jij bent niet voor niets op deze plek, op dit tijdstip. Niets gebeurt met toeval. Het heeft een betekenis. En hoe waardevoller je jezelf vindt, hoe meer schoonheid je zult vinden op de plekken waar je komt.

Geef het door, pay it forward

Permalink | Leave a comment  »